Bijdrage Week van Losser januari 2017

Iedereen allereerst een inspirerend en voorspoedig 2017 toegewenst!

Elke eerste twee weken van een jaar staan in het teken van de beste wensen en voornemens. Ik vind het altijd heel mooi, dat iedereen elkaar het beste toewenst. Het lijkt soms wel of men dit in de rest van het jaar weer vergeten is. Ook goede voornemens zijn er om weer niet uitgevoerd te worden. Maar je kunt er iets aan doen. Bijvoorbeeld door het goede voornemen direct uit te voeren en zodanig in te plannen, dat je er niet onderuit kunt. Zo ga ik dit jaar mijn Duits weer nieuw leven inblazen door een cursus juridisch Duits te gaan volgen. Het lesgeld is al betaald, de lessen zijn ingepland.

Veel mensen denken dat ik van Duitse afkomst ben. Ik hoor het onze vorige buurvrouw, die kennis met ons maakte vlak na ons huwelijk, nog zo aan mijn man vragen: Is u Duits? Nee, niet direct maar in 1800 zijn de voorouders Pöppinghaus wel uit Duitsland naar Nederland verhuisd, dus kun je ook ja zeggen. Maar de familie bestaat toch uit echte Tukkers.

Zelf ben ik in Drenthe geboren en opgegroeid in Alkmaar, dus ik versta het plat goed, maar kan mijn Noord-Hollands ook niet echt verbloemen. Wel luisterden we thuis veel naar Duitse muziek en keken naar de Duitse televisie. Tarzan sprak Duits, dus het werd vertrouwd. Tegenwoordig is het Duits verdrongen door het Engels. Voor onze regio is dat wel een aandachtspunt, want waarom zien we onze regio inderdaad niet als het middelpunt van Nederland en Duitsland? In dit kader mogen we ons gelukkig prijzen met twee inspirerende sprekers en voorvechters van een beter contact met Duitsers: de burgemeesters van Losser en Enschede. Iedereen kan daar voordeel bij hebben.

Als notaris zie ik ook een groeiende behoefte: er zijn steeds meer Duitsers die in Nederland zaken willen doen door hier een BV op te richten, met bij voorkeur Nederlandse personeelsleden die goed Duits spreken en schrijven, en aan de andere kant mensen die hier wonen en in Duitsland een bedrijf hebben, of Nederlanders die in Duitsland wonen. Ze lopen vaak tegen allerlei vragen en verschillen op. Ik heb mij voorgenomen nu en in volgende columns wat punten aan te stippen:

Erfrecht: Het internationale erfrecht wordt sinds augustus 2015 voor Europa geregeerd door de Erfrechtverordening: de woonplaats bepaalt welk recht van toepassing is, tenzij men bij testament een rechtskeuze heeft gedaan voor het land van de nationaliteit van de overledene. Dus is er geen testament, dan geldt het erfrecht van de woonplaats. Dit is niet voor iedereen fijn om te ervaren.

Zo was er een Nederlands echtpaar met twee kinderen, die al lang uit huis waren. Het echtpaar verhuisde 15 jaar geleden naar een mooi vrijstaand huis “voor weinig” in Nordhorn. De verhouding met de kinderen werd daar niet beter van, het contact werd verbroken. Helaas overleed de vrouw vorig jaar zonder testament. De man ging uit van de Nederlandse wet, dus de wettelijke verdeling: hij enig eigenaar van huis en andere bezittingen, en niet afhankelijk van de kinderen. Maar doordat er geen testament was gemaakt, was volgens de Erfrechtverordening het Duitse erfrecht van toepassing. Dat kent een veel minder sterke regeling voor de langstlevende echtgenoot, en dus veel sterkere rechten voor de kinderen, die mede-eigenaar werden.

Omdat men zich niet had laten informeren, ging dit anders dan gedacht en dat is altijd heel vervelend. En zo zijn er nog wel enkele tips en adviezen, die wij in deze situatie aan mensen kunnen geven. Een testament is dan een heel prettige verzekering!

Meld u aan voor onze nieuwsbrief