Bijdrage Week van Losser februari 2017

Verder met de reeks, die ik de vorige keer was begonnen:

Tips voor Nederlanders, die in Duitsland (gaan) wonen of andersom. De vorige keer had ik een voorbeeld voor het erfrecht in deze gevallen en werd het belang van een goed testament duidelijk. Nu vertel ik in dit verband iets meer over het

Huwelijkvermogensrecht: Ook hier speelt Europa een belangrijke rol, maar verdragen zijn er altijd wel geweest sinds er meer contact tussen de verschillende landen kwam. Is er met een land geen verdrag, dan geven onze eigen regels de doorslag. Belangrijk bij een huwelijk is eerst vast te stellen of de twee nieuwgehuwden verschillende nationaliteiten hebben. Is dat niet zo, dan geldt voor het huwelijksvermogen in beginsel het recht van de gemeenschappelijke nationaliteit. Zou ook wel gek zijn toch, als twee Nederlanders in Duitsland trouwen, dat er dan ineens Duits recht van toepassing zou zijn. Wel is het zo dat als zij in Duisland wonen, zij wel voor de toepassing van Duits recht kunnen kiezen op hun huwelijksvermogen. Dit moeten zij dan in huwelijkse voorwaarden opnemen. Dat is ook in Duitsland verplicht te regelen via de notaris.

Een verschil met Nederland is, dat die rechtskeuze niet via een notariële akte hoeft. Je kunt dit dus ook gewoon op een papiertje schrijven. Je moet dan wel aantonen dat dit papiertje in Duitsland geschreven is, want in Nederland zou het niet geldig zijn: daar moeten rechtskeuzes en afwijkingen van de wettelijke gemeenschap van goederen altijd via een notariële akte, anders zijn de afspraken nietig, en dat wil zeggen niet geldig.

Is er geen band met een land, dan kun je die huwelijkse voorwaarden ook niet kiezen. Vroeger is die regel wel ruimer geweest, maar dat gaf toch rare resultaten, vaak met een poging om belasting betaling te ontgaan. Verder moeten de regels wel passen bij onze normen en waarden. Je kunt dus niet kiezen voor een recht waarbij een man aan meer vrouwen rechten kan geven. Hier kan alleen een verbintenis tussen twee personen, ongeacht het geslacht.

Trouwen een Nederlandse en een buitenlander met elkaar, dan is niet direct te zeggen welk recht geldig is. Daarom zijn er regels vastgelegd in verdragen, en dat noemen we het internationaal privaatrecht. Bij een huwelijk is dan vaak het eerste aanknopingspunt de eerste plaats waar de pasgetrouwden gaan wonen. Zo was er eens een Nederlandse voetballer die met een Duitse vrouw wilde trouwen. Hij woonde in Nederland, zij woonde in Duitsland. Na het huwelijk is hij bij haar ingetrokken, maar hij hield zijn huis in Nederland aan. Na de echtscheiding kwam hij er achter, dat het Duitse recht van toepassing was geweest omdat hij bij haar ingetrokken was. Dit scheelde, want hij ging al uit van de gemeenschap van goederen: alles wat je hebt op het moment van trouwen valt in één gemeenschappelijke pot met een naar zich toezuigende werking (ook wel zwart gat genoemd).

In Duitsland kennen ze een veel minder vergaand wettelijk systeem, de Zugewinngemeinschaft: alles wat je voor het huwelijk had, blijft buiten de huwelijksgemeenschap, alleen wat je tijdens het huwelijk erbij vergaart wordt gedeeld. Ook hier kun je uiteraard het beste huwelijkse voorwaarden maken, dan weet je waar je aan toe bent en kun je niet voor onverwacht verrassingen komen te staan. Ik zeg ook altijd: je geeft elkaar huwelijkse voorwaarden, dat is een heel goed geschenk.

Tip van de week: Trouw nooit voor de notaris bezocht of gebeld te hebben!!

Meld u aan voor onze nieuwsbrief